doordromen adventures

23-27 juli 2023

It’s kind of a long drive but we manage to arrive at the end of the day (we also change in time zone, so it’s already one hour later). We look for a bakery and have some (birthday)cake, and visit the Visitor Center. Canada is really different than the US in terms of National Parks. Here, there is more tourism in the villages and in the park. We also didn’t find real Rangers but more administrators with some information they clearly had been giving all day. We walk around for a bit and go to Syrahs of Jasper, a really nice restaurant that I booked in honour of Gerards birthday. We enjoyed ostrich, buffalo and a bouillabaisse, and of course cake for desert, with a candle on top! It was really nice and good food, I would recommend it if you’re there!

We have a campsite at Whistler’s campground and it is just beautiful. It is enormous, and brand new. There’s lots of space around the RV and although there have been fires and we had a fire ban for the last couple of weeks, here you are allowed to make a fire! There’s even a lot of free wood available. We picked up the wood and saw lots and lots of deer. The kids were very excited. Gerard had a lovely birthday (he told me), so mission accomplished. 

At this point, we’re almost three months on the road. And although we have a lot of ‘downtime’ as well, you can feel it somedays. Today we have a quiet day. I take a nap with Max and we visit the playground with the kids. Our dinner is food we received from Leanne and Norm (baked Mac’n’cheese, ham and beans) so I don’t even have to cook! It’s delicious.

The next day we drive in to the park, to visit Maligne Lake and another lake. We walk around for a bit and have lunch. We see boats on the lake and spontaneously decide to take a boat trip. It’s a lot of fun to be on the water, and we see ‘Spirit Island’. Afterwards, while driving back, we see some male elk with beautiful antlers. We finish the day with a campfire and marshmallows as our evening ritual and we enjoy being in nature (and offline). 

At Wednesday, we drove to the Athabasca and Sunwepta falls on the Icefields Parkway. We heard that it’s a beautiful drive, but as it is high season, we expected crowds. There are more stops on the way we’d like to visit, and can only manage a few with our family. The falls were beautiful. The weather is a bit chilly, but I kind of like the rain and coolness. Siebe is interested in my camera, so I teach him how to hold it and he really likes making pictures. He even made one of me, Gerard, Nora and Max!

We walked a bit in to a quiet forest, but as we are in bear country, we didn’t go really far. Thursday is a day for doing nothing. Well.. nothing. No sightseeing. We visit the playground (1.5miles walking from our spot) and in the afternoon we drive to Jasper. We have to do laundry. It’s a big building with lots of machines, and when the machines are running, we also manage to do some groceries and other necessary stuff. When we drive back we see our first free roaming black bear! It’s near the road, and it’s beautiful. Not as big as I thought they would be. Unfortunately, these are a few of the pictures that could not be recovered.. but there’s always an iPhone photo!

It’s time to move on to Banff! On Friday, we complete the Icefields Parkway, a beautiful drive with many stops and sights to bee seen. Beautiful nature, really wild and free. We have lunch with a view of the glaciers and just enjoy small walks and sights. Banff is supposed to be very busy, and we want to check out parking at Lake Louise, so when we arrive at the end of the afternoon, it’s still very busy. We’ve been offline for many days now, so we try to get as much information as we can from people staying and working here. 

More on Banff in the next post!

NEDERLANDS

Het is een behoorlijke rit, maar we redden het om aan het eind van de middag in Jasper aan te komen. We komen qua tijd ook weer in een andere tijdzone, dus daar verlies je ook weer een uur mee. Het is nog steeds Gerard’s verjaardag, dus we gaan op zoek naar taart. Daarna bezoeken we zoals inmiddels gebruikelijk het Visitor Center en de verschillen tussen de Amerikaanse en Canadese nationale parken valt ons op. Hier is toerisme in het park meer commercieel aanwezig, met veel winkels en restaurants. De informatie centra worden bemand door meer ambtenaren, die er (momentopname) minder enthousiasme voor opbrengen dan de Park Rangers in Amerika. Maar dat kan ook liggen aan diegene die wij tegenkwamen.

We wandelen wat rond en komen aan bij het restaurant wat ik reserveerde voor vanavond, een redelijk sjiek restaurant, genaamd Syrahs of Jasper. Ze staan bekend om hun wild en vis, dus Gerard geniet van struisvogel, en ik van een bouillabaisse. De kinderen eten pasta met buffel, en natuurlijk eindigen we met taart met een kaarsje erop. Het gaat vaak echt goed met de kinderen in een restaurant, ze hebben beiden een rugzakje met eigen speelgoed bij zich, en vermaken zich daarmee prima.

We hebben plekken op de camping in het park, de Whistler’s campground. Het is vorig jaar gerenoveerd, en prachtig. De plekken zijn erg groot, we hebben zelfs water en stroom, en het is gewoon zo mooi. Er zijn allemaal toiletgebouwen met douches en toiletten, en er is gratis hout om te stoken. Er zijn hier recent veel branden geweest en de afgelopen weken mocht we geen vuurtjes maken (alleen op gas) maar hier mag het wel! En als we het hout ophalen zien we tientallen herten daar rustig liggen. De kinderen kijken hun ogen uit, en als we geïnstalleerd staan vertelt Gerard me dat hij een fijne verjaardag heeft gehad, en dat was precies de bedoeling!

We zijn op dat moment bijna drie maanden onderweg, en hoewel we regelmatig rustdagen houden, merk je sommige dagen wel dat het vaak druk is. We nemen een rustdag. Ik doe wat dutjes met Max en de kinderen spelen in de speeltuin. We hoeven niet te koken, want hebben een heerlijke maaltijd van de vorige buren meegekregen (ham, gebakken pasta met kaas en bonen) dus ik hoef zelfs niet te koken! We gaan lekker op tijd naar bed. De sterren fonkelen.

De volgende dag rijden we het park in. Het bestaat uit verschillende gebieden, en wij gaan naar het gebied rond Maligne Lake. We wandelen en lunchen en zien boten varen op het meer. Het is wat fris, maar we besluiten spontaan om op een boot mee te gaan. Het is een prachtig tochtje naar een eilandje (Spirit Island) en we genieten van de buitenlucht en het varen. Als we terugrijden zien we elanden met prachtige geweien. We stoken een vuurtje en roosteren marshmallows. We zijn helemaal offline hier in Canada, omdat we zelfs met het Amerikaanse nummer wat we hebben geen bereik hebben.

Op woensdag rijden we naar de Athabasca en Sunwepta watervallen op de Icefields Parkway. We hebben gehoord dat dit een prachtige (en lange) rit is, en het is hoogseizoen, dus we willen de eerste stops vast gezien hebben. We verwachten meer mensen, dus gaan lekker vroeg op weg. Het is fris, en de watervallen zijn mooi. Er is zoveel meer sneeuw gevallen dan vorige jaren dat er ook veel water is. Het park is ook veel later (eigenlijk pas net) sneeuwvrij gemaakt. We boffen op zoveel momenten! We wandelen een stil bos is, maar omdat we in berengebied zijn en we niets bij ons hebben willen we niet te diep het bos in gaan. Veiligheid voor alles. Siebe is erg geïnteresseerd in het maken van foto’s, en hij maakt zelf wat foto’s van ons, en wordt er steeds beter in.

Donderdag is een anders soort dag. Het is een was- en opruimdag. We gaan naar de speeltuin (die ligt overigens op 1,5km lopen, dus dat is nog best een wandeling) en rijden in de middag naar Jasper, naar een wasserette. Het is een groot gebouw met veel machines, en ook veel mensen. Siebe en ik hebben de kinderwagen vol geladen, en met enige hulp komen we de trap op en af. We gaan tussendoor boodschappen doen en als alles schoon is rijden we terug. Dan zien we onze eerste zwarte beer in het wild! Hij loopt vlak langs de camper, maar helaas zijn hiervan de foto’s niet meer te achterhalen, we missen er hier best wat. Maarrrr.. er is nog een foto van de iPhone van Gerard! Het was waanzinnig cool om te zien wel! Grappig genoeg zijn ze kleiner dan ik verwachtte, maar desalniettemin indrukwekkend.

Het is tijd om door te reizen naar Banff! Op vrijdag rijden we de Icefields Parkway uit, een prachtige rit met veel mooie stops en uitzichtpunten. Prachtige natuur, echt ruig nog. We lunchen met uitzicht op de gletsjers en genieten van korte wandelingen. Banff is superdruk en een stuk toeristischer met toerbussen, dus we rijden naar de parkeergelegenheden bij Lake Louise. Omdat we offline zijn verzamelen we onze informatie door te praten met mensen die er op bezoek zijn, maar ook die er werken.

Meer over Banff lees je morgen!