doordromen adventures

28-31 juli 2023

So, we arrived late on Friday in Banff. We’ve booked a site (with lots of luck and help of my mom), and are staying in Tunnel Village 2. We gather information about the different hikes and places to go at the visitor center and buy bear-spray. Banff is a beautiful village, but you can see it’s really popular. The place is packed with tourists! As in Jasper, the RV’s are almost all rentals, and we also notice a lot of Dutch people!

On Saturday, Gerard wakes up early and drives us to Johstons’ Canyon. The kids are still asleep, and this way, we are parked and on time. There are three stops here, the first two are waterfalls, and the third is a bit different. As the second one is around 7km roundtrip, we decide to go till that point. It starts with an incline, and just keeps on going up. It’s not extremely high, but I can definitely feel it in my legs! But as always, if you just keep going, you’ll settle in to a rhythm and your body adjusts. I’m carrying Max. I carried Nora just for a small portion, because Siebe is able to do the hike himself and Nora is walking half of it! They are growing up so fast! We meet some lovely people while hiking, most with Dutch ancestors who enjoy meeting Dutch families and have some nice chats! We even found an American boy with a shirt with all Dutch flags on them! We aren’t that fast, and by the time we go back, the trail is packed. So, if you’re contemplating this hike, as always, go early! We started just before 8AM. 

It’s super nice to be able to step in to your RV and just make lunch and relax for a bit. Afterwards, we drive to the ski area across from Lake Louise, where we’ve booked a gondola ride. It advertised and we were told that you could see grizzly bears, bighorn sheep, goats and other wildlife, so we were excited. We knew it wasn’t a guarantee, but were still a bit disappointed because the only wildlife we saw were squirrels. And we’ve seen hundreds of those, especially because they try to take your food when you’re resting on your hike. We enjoyed the view at the top and decided to go back. At the base, there was a terrace with a small restaurant and some toys beloning to the hotel next to it. We ate some ice-cream and the kids roamed around. We met a lovely couple, who were planning to do the same hike as we were on Monday. As we go back, bedtime is a real struggle, the kids just want to be up and have fun. You cant’ separate them easily, and you can’t take a distance, because we’re all together in the same space. I tuck in to my ‘Montessori Toddler’ book, trying to find a solution. 

Sunday is a real Sunday. I get to sleep in, much needed because the night-feedings are happening. Around 10AM we get our things together and head in to Banff. We take the shuttle buss and load up our stroller. Our first idea was to find a nice place and eat some lunch, but it’s very busy, and strollers are not always allowed. So we settle for the Subway, also because of internet! We have to do taxes today, so we’ve taken our laptops and try to manage all kids, food and drinks and laptops on a wobbly table. We made it work! We walk around for a bit and see Banff afterwards, and stumble upon a museum. It’s a taxi dermatology museum, so all kinds of animals. There is a (Canadian version of the) Junior Ranger programma and we have a lot of fun searching for all kinds of animals. And then Siebe calls me over to look at a beautiful table.. it is a nice one, but he’s generally proud of finding it, so we can sit at it while we color in our books. And that’s funny. They really have their own experience. They love the trees in the National Parks, or the squirrels on hikes. They like tables in museums. They enjoy everything, and not just the things that make a place special or different!

Before we head back we do some groceries and let the kids play in a playground. We’ve also encountered a Canadian specialty that is called Beavers Tail, its really good. It’s a fried dough (in the form of a beavers tail) and covered in for example chocolate, or salted caramel. Real good. 

Monday is Lake Louise day! Gerard drives us again, at 5:15 we leave the campsite to make sure to get a spot. It’s about an hour drive, and when we get there, the cars are filling up all the parking lots, and we are camper 8 of 18. When we dress the kids and get our stuff together and leave the RV, everything is full. So. Again. Early bird catches the worm!

We’ve been hiking a lot now, and we tend to take to much stuff. So this time, we’re all dressed in t-shirts, shorts and our hiking boots, and have a sweater each. Nora is up in a back-pack, Siebe only for the first bit, and Max is on my chest. We’ve decided to hike up to Lake Agnes and visit the teahouse, and afterwards we want to hike to the Big Beehive. It’s a lot of hiking with all kids and there’s elevation as well. We hike up to Mirror Lake first, and then to Lake Agnes. At the lake, is buzzing with tourist, all making pictures. The lake is stunning blue-green and I get why so many pictures are taken (I mean, did you see the picture at the top? I really made it!). We start the trail and leave the crowds. It’s not that busy.

The first part of the trail is mainly walking in the woods and you catch a few glimpses of the lake. The temperature is nice, especially because it’s 364m elevation, so it is a workout. Mirror lake is beautiful, as is Lake Agnes. The line for takeout is long, but the line to be seated is relatively short. We decide to sit down and get some soup, scones and of course, a big pot of tea! It’s pretty chilly up here, and the wind is blowing, so it feels kind of cold. We are getting ready to hike on, but the kids are really cold. They’ve turned blue. We are moving, so we’re not cold, but they are shivering. It doesn’t seem to be better higher up (we would have another 350m elevation) even if we cover them in our sweaters as well, so we decide to make our way back instead of going forward.

The kids are getting warmer and we take a little detour going down and guess what? We meet our friends from Friday! They are way fitter then we are and without kids, and already completed the hike to the glaciers (looks amazing!!) and visited the other teahouse. They kindly invite us to make use of their paddle board when we are the bottom of the lake again, and the kids (and we) are very excited! We meet them at the shore and peddle around for a bit. The water is extremely beautiful and extremely cold, as it comes from the glacier. I even go for a little bit by myself and I feel so free! Back in Holland, I like to sail, and being on the water is just exhilarating and tranquil at the same time. Time to go back to the RV! We say our goodbyes and drive back to our campsite. 

We’ve decided to cut our stay in Banff one night shorter, because of the crowds. We’re heading next to Waterton Lakes (National Park), just in between Banff and Glacier (in the US again). Read about that beautiful place the next blog!

NEDERLANDS

28-31 juli 2023

We komen aan op vrijdag in Banff, wat zuidelijk van Jasper ligt. We hebben met hulp van mijn moeder (en veel geluk) en plek op een camping in het park (Tunnel Village 2). We verzamelen meer informatie over de mogelijke hikes en de plekken om te bezoeken. Ook geloven we er eindelijk aan, we kopen berenspray. Dit is een soort supersterke pepperspray, wordt gezien als een wapen en mag je alleen gebruiken wanneer je door een beer aangevallen wordt. Met drie jonge kindjes willen we geen risico lopen. Banff is heel mooi, maar ook super druk. Het stikt er van de toeristen. Je ziet OVERAL gehuurde campers, met verbazingwekkend veel Nederlanders ook.

Op zaterdag zet Gerard de wekker vroeg en rijdt ons naar Johstons’ Canyon. De kinderen kunnen zo langer slapen en hebben we een parkeerplek vanwege het vroege tijdstip. Alles is hier namelijk druk. Er zijn drie stops op weg naar boven, de eerste twee zijn watervallen en de derde is net iets anders. De tweede stop is 7km heen en terug, dus we besluiten tot daar te gaan. Het begint met een klim, en het blijft langzaam stijgen. Het is niet super hoog, maar ik voel het in mijn benen! Ik begin met Nora en Max dragen, maar gelukkig kan Siebe steeds beter hiken (en wandelt eigenlijk de hele wandeling zelf) waardoor ik Nora aan Gerard kan overlaten. Overigens heeft zij ook de helft zelf gewandeld. We komen in het ritme, en het wordt steeds makkelijker. Ze worden zo snel groot!

We komen allerlei vriendelijke mensen tegen, ook veel mensen met Nederlandse voorouders, en die maken graag een praatje. We vinden zelfs een Amerikaans gezin met een jongen in een shirt met Nederlandse vlaggen van de HEMA! We zijn niet heel snel, wandelend met kinderen, en tegen de tijd dat we teruglopen is het loeidruk op het pad. We zijn blij dat we vroeg gestart zijn. Dus.. dat is ons ook advies. Wat je ook doet, zet je wekker en ga vroeg! Wij begonnen net voor 8uur.

Het is wel echt heel lekker om na je wandeling zo in je camper te stappen. Je hebt alles bij de hand, kunt meteen lunch maken en kunt een beetje ontspannen. We rijden hierna naar het skigebied (nu dus niet) bij Lake Louise, waar we een gondel naar boven hebben geboekt. Er stond dat je allerlei soorten wild zou kunnen zien omdat het over leefgebieden heen zou gaan. Wij zagen, op eekhoorns na, niets. Toch wel een beetje teleurgesteld als je denkt aan de grizzlyberen, zwarte beren, berggeiten, schapen, wolven en meer die er gezien kunnen worden. En die eekhoorns blijven voor de kinderen overigens een attractie, ook al hebben we er al meer dan honderd gezien.

We genieten van het uitzicht en gaan weer terug naar beneden, er is aan de basis een terras waar we wat drinken, en er zijn spelletjes voor kinderen. We eten een ijsje en de kinderen ontdekken steeds vrijer de omgeving. We ontmoeten ook een leuk stel dat maandag naar Lake Louise gaat, en we wisselen wat informatie uit. Eenmaal terug op de camping is het een ware strijd om de kinderen in bed te krijgen. Ze willen gewoon wakker blijven en spelen, en worden steeds wilder. Het lastige van de RV is dat je ze niet makkelijk uit elkaar kunt houden, en je kunt zelf ook weinig afstand nemen, want alles speelt zich af bovenop elkaar. Ik pak er maar weer een boek bij voor wat advies.

Zondag is een echte zondag. Ik slaap uit, wat soms hard nodig is als de nachten wat onrustig blijven, en rond 10uur gaan we met de shuttle naar Banff. Soms hebben we de illusie dat we net als voordat we kinderen hadden een cafe of koffietentje kunnen opzoeken om rustig het e.e.a. op onze computers te doen (lees; de BTW aangifte kan uiterlijk vandaag). Grapje. Uiteindelijk eindigen we op het terras van de Subway waar we de BTW aangifte doen terwijl we drinken rechtop proberen te laten staan, wegrennende kinderen bij ons houden, eten, en dat alles op een wiebelende tafel. Het lukt!

We ontdekken de omgeving en vinden een museum met opgezette dieren. Dat klinkt nu niet supertof misschien, maar dat was het zeker wel! Er was een speurtocht naar dieren en spullen, en allerlei historische prachtige dieren. Er is een Canadese versie van het Junior Ranger programma, en we vermaken ons prima. Het is soms zo heerlijk, wij zijn onder de indruk van dieren en roepen de kinderen regelmatig om naar iets te komen kijken.. en dan roept Siebe ons, ‘kom kijken! Mama, heb je die prachtige tafel gezien?’ Het was een mooie gewone houten tafel. Hij was er zo blij mee. Prachtig toch, hoe zij hun eigen dingen beleven? Ze vonden bij de Grand Canyon prachtige bomen en takken, ze genieten van het zien van eekhoorns net zo hard als van zeldzamere dieren. Ze genieten van alles, en niet van de dingen die anders zijn. We leren echt wel meer in het moment leven van hen.

Voor we teruggaan doen we nog wat boodschappen en laten we de kinderen in een speeltuin spelen. We komen ook een winkel tegen die Beavers Tail, heet, de staart van de bever. Het is een soort gefrituurd deeg in de vorm van de staart en er zit veel chocola en caramel op… zo lekker.

Maandag is het zo ver.. Lake Louise dag! Gerard rijdt ons om kwart over vijf al die kant op om zo een parkeerplaats te bemachtigen. Het is een uur rijden, en als we dus rond kwart over zes aankomen is het grootste deel van de parkeerplaats al vol. De auto’s stromen binnen (de bussen komen pas vanaf 8uur) en wij zijn de 8ste van de 18 camperplekken. Als we iedereen aangekleed hebben is het vol. Gelukkig zijn we vroeg. Er komen zelfs al mensen terug als we rond kwart voor zeven op weg gaan!

We hebben tot nu al best veel gewandeld, en we nemen gemiddeld te veel spullen mee, die we vervolgens de hele dag dragen. Dus nu hebben we wat eten, we dragen allemaal een korte broek, t-shirt en wandelschoenen, en hebben allemaal 1 trui bij ons. Wel 5 liter water in totaal, want we moeten altijd veel drinken. We beginnen met drie kinderen in de rugzak maar Siebe begint al snel met zelf lopen, en ook Noor loopt een flink stuk zelf, wat lekker is, want dan hoeven we minder te dragen. We gaan naar het andere meer lopen met het beroemde thee-huis, en daarna willen we door naar een plek die de grote bijenkorf heet (boven op die berg die je hieronder ziet, die lijkt op een bijenkorf).

Je komt eerst langs het spiegelmeer, voor je bij lake Agnes komt. Het is een behoorlijk stuk wandelen en we klimmen ook door. Lake Louise staat al vol met toeristen, maar als je gaat wandelen op de paden laat je de meeste direct achter je. Het is waanzinnig mooi. Ik bedoel, die foto bovenaan is toch mooi? Die heb ik gewoon gemaakt!

Het eerste stuk van de wandeling is met name door het bos, en je ziet af en toe een glimp van het meer. De temperatuur is heerlijk, zeker omdat we 364meter klimmen. Het is een goede workout. Het spiegelmeer (rechts) en Lake Agnes (linksboven) zijn erg mooi. Aangekomen bij Lake Agnes staat er een behoorlijke rij voor take-out, maar is er geen rij om daar te eten. We gaan zitten en nemen wat soep, scones en een grote pot thee. Het is best fris hier, en het waait! We willen doorhiken, maar de kinderen zien blauw van de kou. Nora loopt niet meer zelf, dus zelfs met onze vesten erbij zit ze te bibberen van de koe. Siebe wil ook niet meer lopen, zo koud is hij. We besluiten dus toch terug te gaan, via een iets andere route. Want naar boven betekent nog 360m klimmen, en daar wordt het niet warmer van.

We dalen, en iedereen krijgt het wel lekker warm. We nemen een kleine omweg en als we door het bos lopen komen we het stel van een paar dagen terug weer tegen! Zij hebben al een andere hike gedaan, ook erg mooi, naar de gletsjers. We spreken af bij het meer, waar we op hun surfplank mogen varen. De kinderen zijn super enthousiast en we halen snel de zwembandjes. Het is super leuk om te doen, en het water is ij-s en ijskoud. We gaan niet zwemmen! Gewoon op het water zijn is een super goed gevoel. We gaan terug naar de camper en de camping.

Vanwege de drukte besluiten we 1 dag eerder te vertrekken naar het volgende Nationale park, om zo de drukte te omzeilen. We vertellen je er graag meer over in de volgende post!