doordromen adventures

6-10 juli

Oh my… it has been about a month! We have been offline for such a long time, only sometimes a bit of WiFi, and it has been awesome and so tiring as well, so I’m about to catch up! I’ve left you guys in Lassen Volcanic Park, and I just had to read back about our travels there. Fortunately, I also journal nowadays, so I have the pictures and my notes to look back upon.

And then it happened.. about 10 days later I was ready to back-up all my photo’s to the cloud and other systems.. and my hard disk crashed. So. No more pictures. No more photographs of the last 1,5months. No more original files to edit. Just the ones that I thankfully saved in the cloud. But I went in full panic mode. Of course, in the big picture, it’s not that bad. We are healthy, and happy. But still. I take time and pride in making beautiful pictures. So I cried a bit. Felt sick. And got over it. I thankfully was able to recover some of the files with a program called Disk Drill, but a lot of the pictures that I could recover are damaged. So here you are. A blog with a few pictures. I’ve learned my lesson. Thank you for your patience and sticking with me!!

Back to our trip!

So. It’s the sixth of July, and driving towards Turtle Rock RV park. We drove through Redwood National Park and did some hikes, and did the Junior Ranger Program. It was nice, and cool, and a real different atmosphere than the previous parks. Well.. just look at the pictures! The trees are immense! There is some kind of quietness and all the trees covered with moss. You don’t hear your footsteps and it’s kind of magical all around.

Turtle rock is a nice place, and it has a restaurant, so as we arrive, we are headed for the restaurant. We always thought Dutch people ate early (in comparison to Mediterranean country’s), but the Americans start even earlier, often at 5PM, so that’s nice with kids. We eat our first real Mexican food, and it’s good! The seating outside is in the sand, so the kids can play with shovels and buckets, a real win-win! At the table next to us, there are three couples (with kids, but they are playing somewhere) enjoying happy hour. That makes me miss our friends! But, one of the moms shows me a trick to make Nora’s hair look gorgeous without a lot of effort, and you will see it many times in pictures to come. I’ve had a lot of compliments, so if you’re reading this: thank you!!

I feel energised by working out each day and I notice I’m able to dance and run more and better with them, it’s nice! Nora calls Siebe her best friend, and they are getting along so often, it’s just awesome to watch. You also get your own parenting thrown in your face many, many times. We try to learn as we go, but as you might now, it’s a struggle sometimes, and often very very rewarding.

The following day (we are going at a quick rate at this point, to go to Olympic National Park), we are moving to Whalers Rest. We need to do a little bit of laundry, so before we leave, I combine my workouts with walks to the laundry. I felt like a supermom, on top of things. That lasted about ten minutes ;). We drive for a few hours and get some fresh home made mini donuts on the way. It is our first Thousand Trails Park and it’s quite different from the KOA. For example, you choose your own spot, and the park managers call themselves rangers. We find a quit and bit secluded spot and turn in early. I even parked the RV in to the spot, in reverse! During the day, Gerard and I were able to talk a bit more about our future while the kids were asleep and we were driving. It’s fun to look forward. 

On the eight, it’s time to move on to Astoria. We are driving up the coast and talk some more. I do some research on a master or MBA I would like to do when we are back. We arrive at the KOA, and it’s Bigfoot weekend. Yep, that doesn’t ring a bell for us, but it looks like a day of fun. Initially, we were supposed to stay only 1 night, but we change it to 2, because everyday travelling is getting hard on us, and on the kids. It is a massive campsite, and after a few hours we already regret our decision (our next campsite would have been a nice quiet little campsite), but the kids love it. There is a bouncing pillow, there are carts, playgrounds, two pools and lots and lots of other kids. We’ve bought a small food processor to make food for Max, and I use it to process all the vegetables we have, and make a pasta sauce with many, many vegetables and the kids love it. So, that’s my new secret! The kids are missing our families back home, and some days more than others. Today they talk a lot grandpa en grandma, and their aunts and uncles. 

Max was a little under the weather the last couple of days, but seems to be better today. Nora is also less hoarse than she was, but now I’m getting a cold. It’s probably a virus in our family. As we have to change spots on the campsite, we take the time to go grocery shopping. We visit Fred Meyer for the first time and it is a beautiful big shop with loads of fresh product, so we stock the fridge and freezer for the next days. Max and I take an afternoon nap while the kids are playing outside. The kids just absolutely LOVE driving the carts, and Nora is way to small to reach the paddles so Gerard (mostly) and I (sometimes) run. At first, she steered into everything, but she gets better real quick, and she is so proud, it’s lovely to see. 

In the meantime, I look into the master and MBA programmes offered in the Netherlands, and after a few days, I decide to apply for the MBA in Health Care Management at the University of Amsterdam. I fill in the forms, and that scares and excites me at the same time! I love being a doctor and a surgeon, but I would like to change Health Care in the Netherlands at a higher level, and therefore, I need more education. I’m so fortunate that Gerard supports me in every way!

On Monday the 10th, we are driving towards our next National Park, Olympic NP. I try to do yoga, but it starts to rain and as soon as I do it inside the RV, the kids wake up and climb on top of me, and when I do the final ‘rest’ pose, they scream ‘NOOOO MOM, DON’T FALL ASLEEP!! DAD! MOM JUST FELL ASLEEP!!’ So far for your quiet place. I quickly take a shower and we’re off! On our new campsite, there are carts again, but now also in a small size, so they are just driving in their carts and having fun. Amazon delivered some very important stuff and we are relaxed. It’s so serene here, we love it. 

What I also love doing is thinking about our home, and how we will use it once we get back. We didn’t make a room for Max because we left so soon for our trip, but once we come back, the kids rooms need some work. And now, because of my study, we are also planning to do some work on Gerard’s office, so we can use it both. And I’m also reading the Montessori Toddler by Simone Davies(have your read it? If you have kids, it’s really really really awesome, I highly recommend it) so we are changing some parts of our home to make the kids more independent. Next post, Olympic NP!

NEDERLANDS

Och.. en toen was het een maand later! We zijn zoveel buiten het bereik van internet en Wifi geweest (of in de buurt van heel slecht Wifi) dat we niet hebben kunnen posten. Het is een drukke periode geweest, prachtig en vermoeiend. Maar we gaan weer aan de gang en posten wat we meegemaakt hebben! Ik heb jullie voor het laatst verteld over Lassen Volcanic Park en ik moest even teruglezen waar ik gebleven was. Maar gelukkig houd ik ook een soort dagboek bij, en zijn er altijd nog de foto’s!

Tsja. Tien dagen later, net toen ik deze post van foto’s wilde voorzien en wilde posten ging het mis. Ik had ongeveer van 1,5 maand nieuwe foto’s, en alle originelen op mijn externe harde schijf gekopieerd.. en die crashte ineens. Ik had NIETS meer. Alleen de foto’s die ik in de Cloud had, en dat was een deel, en al wat bewerkt. En deze foto’s van het blog, maar die zijn niet in volle resolutie. Ik ging volledig in paniekmodus. Ik begrijp ook wel dat het natuurlijk niet ontzettend erg is. Ik bedoel, in het grote plaatje dan. We zijn gezond, en samen, en gelukkig. Maar toch. Ik doe mijn best om mooie foto’s te maken, en heb er plezier in. Ik was er even ziek van, huilde wat en ging aan de slag met mijn vriend Google. Gelukkig was ik met een programma (Disk Drill, mocht je het ooit nodig hebben) in staat om een groot deel terug te krijgen. Helaas is veel beschadigd, maar sommige ook niet!

Dus bij deze. Een blog met minder foto’s, maar wel met mooie (vind ik zelf). Ik heb mijn les geleerd. Dank voor jullie geduld en dat jullie blijven lezen!

Terug naar onze reis..

Het is zes juli, en we rijden naar Turtle Rock RV park. We komen door het Redwood National Park en maken daar enkele wandelingen. De hele plek heeft iets magisch, hoge bomen, mos, stilte en zoveel kleuren groen! We voltooien het Junior Ranger boekje en praten wat met de rangers. Zie je op de foto’s hoe immens groot de bomen zijn?

De camping is prima, en heeft een Mexicaans restaurant. Wij dachten altijd dat we in Nederland vroeg eten, maar we hebben geleerd dat veel Amerikanen zelfs al om vijf uur eten! Prima met kinderen, dus af en toe doen we lekker mee. Het terras is een grote zandbak, dus de kinderen krijgen emmers en schepjes uitgedeeld en gaan spelen. Naast ons zitten drie stellen te genieten van cocktails tijdens ‘happy hour’ en we missen onze vrienden. We raken aan de praat en een van de moeders leert me een leuke manier om Nora’s haar te doen (dit kapsel ga je vaak tegenkomen op de foto’s de komende tijd!)

Ik voel me vol energie door het sporten elke dag en merk dat mijn conditie erop vooruit gaat. Noor noemt Siebe haar grote vriend en ze spelen veel samen. Ook Max wordt graag vermaakt door zijn grote broer en zus, en lacht om alles wat ze doen. Ze kunnen het heel goed met elkaar vinden, en groeien als kool. Ze zijn net sponzen; nemen alles op en leren. Op die manier krijgen we onze ‘parenting skills’ ook regelmatig terug. Je eigen uitspraken. Confronterend. Leerzaam wel. En soms heel grappig.

We reizen nu op rap tempo door, want we willen naar de top van dit stuk Amerika. We zijn op weg naar Olympic NP, van waar we over gaan steken naar Canada (Vancouver Island). ’s Ochtends combineer ik sporten nog even met de was, en ik voel me zeker 20 minuten zo’n moeder die alles onder controle heeft. Dan valt er een kind of vliegt de Lego me om de oren, dus dan is dat zo weer voorbij. We rijden een paar uur en komen voor het eerst op een ‘Thousand Trails’ park aan, een andere grote camping keten. Het is heel anders dan de KOA. Hier ga je zelf op zoek naar een plek. We vinden een afgelegen plekje en gaan lekker vroeg naar bed. Ik heb gereden, en zelfs achteruit de camper in de plek gezet. Hoppa! Tijdens het rijden heb ik met Gerard kunnen praten over onze plannen en toekomst, iets was niet vaak lukt als we rijden omdat de kinderen vaak aandacht vragen, maar vandaag dus wel. Het is leuk om vooruit te kijken.

De 8ste reizen we door naar Astoria. We rijden langs de kust en hebben zowaar weer tijd om met elkaar te praten. Ik doe wat onderzoek naar mogelijke opleiding die ik zou willen doen. We arriveren op de KOA die we geboekt hebben, en het is ‘Bigfoot weekend’. Nee, dat zegt ons ook niets. We zouden 1 nacht blijven maar gooien het iets om, om iets meer rust te creëren. Tsja, daar hebben we 2 uur later al spijt van. Het is een GIGA camping. Maar voor de kinderen een paradijs. Er zijn 2 zwembaden, een groot springkussen, skelters, mini-golf en nog veel meer activiteiten.

We hebben een klein keukenmachientje gekocht om hapjes te maken voor Max, en ik maak van alle groenten die we nog hebben liggen een pastasaus met HEEL veel groente. En wat denk je? Dat machientje heeft zo’n aantrekkingskracht dat ze ineens groente eten. De kinderen (en wij) missen onze familie dus we bellen met thuis en met broers/zussen. Max was de afgelopen dagen wat ziekig en Nora erg hees van een verkoudheid maar ze knappen gelukkig op. Nu ben ik verkouden en Gerard heeft het al gehad, dus het lijkt een virus te zijn wat door onze camper gaat.

De volgende dag wisselen we van plek (op dezelfde camping) en nemen die gelegenheid om even boodschappen te gaan doen. Haal dat even maar weg, want het kost ons nog steeds veel tijd. Deze keer is het een’Fred Meyer’. Mooie zaak! Heel veel vers eten, dus we slaan lekker in. Max en ik doen een middagdutje terwijl de kinderen buiten spelen. Ze zijn gek op skelter rijden. Nora kan nog niet bij de trappers dus ik (maar meestal Gerard) rent er achter aan om haar te duwen. Ze gillen van plezier. Eerst stuurt ze nog overal tegenaan, maar ze wordt snel handiger, en ze is er zo blij mee, prachtig om te zien.

Ondertussen zoek ik nog wat op over die opleidingen waar ik het over had en ik besluit me aan te melden voor een MBA in Health Care Management aan de Universiteit van Amsterdam. Ik vul de formulieren in, en dat is spannend en leuk tegelijkertijd. Ik vind het heerlijk om arts en chirurg te zijn, maar ik zou graag op een hoger niveau de gezondheidszorg nog beter willen maken, en daar moet ik meer voor leren. Ik voel me gezegend met Gerard, die me op alle manieren steunt.

De tiende gaan we op weg naar Olympic NP. Ik probeer buiten yoga te doen, maar het begint fors te regenen, dus ik wil het binnen afmaken. Helaas worden de kinderen ook wakker en die klimmen steeds over me heen. Aan het eind van yoga ga je toch altijd liggen om je ontspanningspose te vinden? Mijn kinderen stonden gillend naast me MAAAMAAAA NIET IN SLAAP VALLEN! PAAAAPAA! MAMA SLAAPT! Tot zo ver het tot rust komen. Ik ga snel douchen we we gaan er vandoor! Op onze nieuwe KOA is het heerlijk rustig en hebben ze skelters in alle maten, dus Noor kan bij de trappers. We genieten.

Wat ik ondertussen ook nog doe is nadenken over ons huis. We hebben een heerlijk huis, maar hebben geen kamer voor Max gemaakt voor we op reis gingen. Ik vind het leuk om (samen met de kinderen) na te denken over hun kamers. Ook lees ik nu het boek ‘de Montessori toddler’ van Simone Davies (heb je kleuters/peuters en het nog niet gelezen? Dikke aanrader ,werkt hier als een tierelier!) en dat probeer ik er in te verwerken. Zo een beetje fantaseren en plannen maken bevalt me wel.

Volgende stop, Olympic National Park!